Auteur: Lisa Goudzwaard

Is suiker de oorzaak van mestcelactivatie en te hoog histamine?

Suiker maakt ziek, dat is duidelijk. Bij de meeste gezondheidsaandoeningen is dan ook het advies suiker te laten staan en koolhydraten te beperken.  Maar heb je er dan ook wel eens aan gedacht dat ook bij histamine intolerantie suiker het onderliggende probleem kan zijn?

Dat het de suikers zijn die zorgen voor je darmklachten en voor het uitputten van je bijnieren? Dat schommelingen in je bloedsuikerspiegel kunnen zorgen voor verhoging van histamine?

Wel, dat kan dus! Er is een direct verband tussen bloedsuiker en histamine! Dat betekent dat een schommelende bloedsuikerspiegel het histamine gehalte kan verhogen en dat hoge histamine gehalten kunnen zorgen voor de ontwikkeling van diabetes of insuline resistentie.

Ook als je denkt weinig suiker en koolhydraten te eten, dan kan dit nog steeds teveel zijn. De oorzaak zou genetisch kunnen zijn en ontstaat op het moment dat het lichaam uit balans is en de homeostase is verstoord.

 

Histamine en diabetes

 

Als je kijkt naar onderzoeken zie je dat mensen met diabetes een verhoogd histaminegehalte  hebben, bij onderzoeken op dieren met diabetes bleek dat deze dieren weinig DAO hebben.

De H3 receptoren (histamine 3 receptor) bevinden zich ook in de alvleesklier. De alvleesklier produceert insuline en enzymen. Als je medicatie gebruikt die deze receptoren blokkeert daalt ook het glucose gehalte. (onderzoek bij dieren).1

Bij diabetes is er een verhoogd glucosegehalte in het bloed. Dit ontstaat bij diabetes type 2 door insulineresistentie, insuline verlaagt normaal gesproken het bloedglucose. Bij diabetes type 1 ontstaat door vernietiging van de bètacellen in de alvleesklier, wat een auto-immuunreactie is.

Daarnaast zorgt histamine voor het verwijden van bloedvaten waardoor deze ook meer doorlaatbaar worden, hierdoor kan de ziekte zich verder ontwikkelen en klachten veroorzaken.

 

Glucose leidt tot mestcel activatie

Uit onderzoek blijkt dat hoge glucosespiegels in het bloed de AGE’s (Advanced Glycation Endproducts) overladen worden met glucose. Hierdoor worden er direct mestcellen geactiveerd en laten zij hun granulen vol met histamine en andere mediator stoffen los.

AGEs ontstaan in het lichaam en tijdens de bereiding van voeding. Doordat glucose wordt gekoppeld aan collageen, andere eiwitten of vetten. AGEs worden afgevoerd door de nieren, maar ze stapelen ook in de weefsels. Daar dragen ze bij aan ongeveer elke denkbare welvaarts- en verouderingsziekte van diabetes, Alzheimer en hart- en vaatziektes tot staar en stijve pezen.

 

Geef je iemand een mestcel stabilisator en anti-histamine dan zie je ook een verlaging van de diabetes klachten. Men ziet ook een verhoogd aantal mestcellen die histamine vrijlaten en ontstekingen van bloedvaten bij mensen met diabetes.

 

Insuline Resistentie

Histamine speelt dus bij het reguleren van bloedsuikerspiegel. De rol van histamine bij de insulineproductie en lage, hoge of niet stabiele bloedsuiker is nog steeds een hypothese en niet goed onderzocht. Maar het is geen toeval dat mensen met histamine en mestcel klachten soms al jarenlang bloedsuiker problemen hebben, je ziet ook veel Candida, een schimmel die leeft op suiker. Mensen met diabetes hebben een verhoogd risico op Candida doordat er een verhoogd suikergehalte in het bloed is. Als het bloedsuiker hoog is en de suiker niet in de cellen kan probeert het lichaam dit op een andere manier te verlagen, suiker wordt dan uitgescheiden slijm, zweet en urine. Het darmslijmvlies zal dan meer suiker bevatten en de Candida, maar ook parasieten leven hiervan.2

Er is ook meer glycogeen in de lever, dit is de opslag van suiker in de lever. Hierdoor kan er in de vagina ook een verhoogd glycogeen gehalte ontstaan waardoor het zuurgehalte te hoog wordt en vaginale candida kan ontwikkelen.

De inname van suikers en koolhydraten was al langer een probleem bij deze mensen. De klachten zijn er soms al jaren, zonder dat de klachten herkent worden als  insulineresistentie of in een later stadium diabetes.

De symptomen van insulineresistentie kun je snel over het hoofd zien als je daarnaast ook histamine intolerantie hebt met daarbij darmklachten. Je denkt dan al snel dat een darmdysbiose, schimmels en parasieten de oorzaak zijn van je klachten.

De symptomen van insulineresistentie zijn:

  • Futloosheid
  • Extra vetopslag in de buikstreek
  • Droge mond (veel dorst)
  • Duizeligheid of desoriëntatie
  • Veel trek in zoetigheid
  • Veel moeite met afvallen
  • Appelvormig figuur

Een schommelende bloedsuikerspiegel geeft je lichaam veel stress en histamine is een symptoom van stress in het lichaam!

 

Cortisol en bloedsuiker

Wat betreft hormonen kun je cortisol en insuline zien als de twee zijden van een munt. Cortisol verhoogt het bloedsuiker en insuline verlaagt. Als dit proces uit balans is door stress kunnen er ernstige gezondheidsproblemen ontstaan zoals diabetes en obesitas.

Stress moet je op grote schaal zien, het kan mentale, psychische stress of lichamelijke stress zijn. Stress kan ontstaan door verkeerde voeding, medicatie en alles wat de lichaamssystemen uit balans brengt. Voor je lichaam maakt de bron van de stress niet uit, stress is stress en op een moment van stress zal er cortisol worden vrijgelaten om de stress te verlagen.

Als je stress hebt, zal  je bloedsuiker omhoog gaan. Je hebt nu meer glucose in bloed zodat je de kracht hebt om terug te vechten of weg te rennen. Dit is een primaire oer reactie van je lichaam omdat echte nuttige stress voor het lichaam alleen stress is die je helpt te overleven en weg te rennen van het dier wat jou op wil eten of je doodt het dier. Het lichaam weet niet dat de stress die je ervaart, werkdruk, pijn of ontstekingen zijn. Meet eens je bloedsuiker, met een glucosemeter, op een moment dat je stress hebt. Het is dan veel hoger dan normaal.

Dit hoge suikergehalte in je bloed zorgt ervoor dat er teveel suiker is. Het suiker kan de cellen niet in omdat er te weinig insuline beschikbaar is voor deze actie. De insuline is namelijk iets heel anders aan het doen, het verlagen van cortisol. Hierdoor is er een suikeroverschot in je bloed. Dit  kun je dus verlagen door als een gek te gaan rennen, gebruik die energie, want er zit een tijger achter je aan! Ondertussen zit je op de bank of achter je bureau met al dat overtollige suiker, passief.

Je voelt je moe, want je cellen krijgen niet de energie uit suiker. De hersenen registreren dat geven de lever de opdracht suiker uit de lever vrij te maken: glycogeen, want denken de hersenen, het lichaam is moe, dus heeft meer energie nodig, meer glucose.  Maar is al meer dan genoeg suiker. Je voelt je dus nog vermoeider, want de suiker kan de cellen niet in zolang je in een stress situatie zit. Hoe langer de stress aanhoudt, (wat soms wel weken of maanden kan duren, chronische stress door ziekte zorgt voor veel ellende) hoe minder suiker in je cellen kan komen.  Dit is het moment dat je je echt ziek gaat voelen. Je kunt migraine, en algehele malaise en vermoeidheid, een voorbode van uitgeputte bijnieren. chronische vermoeidheid en histamine intolerantie.

Als je lichaam of geest stress ervaart, moet je je oerbrein voeden; dit betekent: rennen, sporten, bewegen, boxen, ren de trap op en neer! Sla de vijand neer, of ren weg zo ver je kunt! Dit is wat je lichaam wil dat je doet. Bewegen. Zo voorkom je een burnout of erger.

Een hoge bloedsuikerspiegel bestrijd je het beste met beweging en sport.

In dit artikel heb ik beschreven hoe histamine intolerantie kan ontstaan als gevolg van stress en insuline resistentie.

Insuline resistentie is een voorloper van diabetes type 2.

Dit alles zorgt voor behoorlijk wat stress waardoor de bijnieren cortisol vrijlaten, om stress te verlagen. Maar tegelijkertijd zorgt cortisol een verhoging van het bloedsuikergehalte. Het maakt je klaar om te vechten of vluchten. Cortisol stimuleert de aanmaak van diamine oxidase (DAO), het enzym wat histamine afbreekt. Zolang er voldoende cortisol is, heb je geen probleem met histamine. De klachten ontstaan zodra er een tekort aan cortisol komt na een langdurige periode van stress en de bijnieren niet meer voldoende cortisol kunnen produceren door tekort aan voedingsstoffen.

 

Testen op insuline resistentie

Je kunt jezelf testen op insuline resistentie. Naast insuline resistentie zijn er ook andere metabole problemen die je met een bloedsuikertest kunt opsporen.  Afhankelijk van de curve van je metingen, stel ik een voedingsplan op met de juiste hoeveelheid eiwitten, koolhydraten en vetten.

 

 

Hoe kun je herstellen?

  • Vermijd stress, dit betekent:
    • werkdruk, sportdruk, sociale druk
    • verwerk trauma’s, ook oude trauma’s leveren nog dagelijks bij aan stress.
    • belastende voeding: voedselintoleranties, bewerkte voeding, kant- en klare voeding, voedingsadditieven, pesticiden: eet biologisch
    • onderzoek je klachten en ziekten, pak ze aan
    • stop tijdelijk met supplementen, deze kunnen bijdragen aan stress (lees dit artikel over supplementen)
    • check of je medicatie niet histamine verhogend werkt. Lees dit artikel.
  • Test op insuline resistentie. Dit vraagt om een speciaal protocol wat je bij mijn behandeling mee krijgt.
  • Ga bewegen, doe rustig aan als je geen goede conditie hebt,maar beweeg wel iedere dag een half uur. Beweeg vooral op momenten van stress. Vervelende vergadering gehad waar je je druk hebt gemaakt? Ga een blokje om, echt: het is belangrijk.
  • Eet koolhydraatarm, als je insulineresistentie hebt volg je een aangepast koolhydraat arm dieet om de insulineresistentie op te lossen.

 

1 .https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC151650/

  1. https://www.medicalnewstoday.com/articles/317824.php

 

 

Groentenspreads

Als Nederlander zijn we gewend brood te eten en de vraag die ik vaak krijg is: Maar wat eet ik dan op brood? Waarop ik dan antwoord: “Je eet in principe nu even geen brood.” Het probleem ligt bij de meeste mensen namelijk in de darm en om die te resetten beginnen we vaak met een glutenvrij eetpatroon waarbij veel groenten gebruikt worden. Glutenvrije broodjes uit de supermarkt zijn geen optie, want deze bevatten veel troep. Ik adviseer je glutenvrij pannekoekjes te bakken en deze te beleggen met gestoofde of gestoomde groenten, kiemen en stukjes kip of kalkoen. Daarnaast kun je ze ook besmeren met heerlijke groentenspreads die helpen de histamine op een laag peil te houden. Ik heb drie groentenspreads voor je samengesteld die uiteraard ook lekker zijn als extraatje bij je maaltijd, of die je kan dippen met bijvoorbeeld gekookte wortels of als je al rauwe groenten kunt verdragen, bleekselderij, wortel of paprika sticks.

Wortel spread

In dit recept wordt citroengraspuree gebruikt, dit werkt histamine verlagend en ontstekingsremmend en is lekkere vervanger voor citroen en limoen. Je kunt bij een toko citroengraspuree in een potje kopen, wat handig is om net als citroen in gerechten te verwerken.

  • 4 wortels
  • 1 theelepel citroengraspuree(toko)
  • 1 theelepel kokosolie
  • ½ tl vers geraspte gember
  • ½ teentje knoflook, geperst
  • 1 lente-ui, in dunne ringetjes
  • 1/2 theelepel nigellazaadjes
  • mespuntje zeezout en peper
  1. Schil de wortels, snij ze in stukjes en kook ze gaar in ongeveer 10 minuten.
  2. Doe de gekookte wortels met de citroengras, kokosolie, geraspte gember en knoflook, pureer ze in een keukenmachine of pureer met een staafmixer.
  3. Proef de puree en kijk of er nog wat zout en peper bij moet.
  4. Voeg de lente-ui ringetjes toe.
  5. Bestrooi met wat nigellazaadjes.

 

Avocadospread met gekiemde rode linzen

De rode linzen worden eerst gekiemd, koop hiervoor rode linzen met velletje. Die zien eruit als bruine linzen. Je kunt ze in een goede toko kopen. Rode linzen zijn de meeste zachte linzen en geven het minste klachten. Door de linzen te kiemen, wordt de linze als het ware voor verteerd en stijgt de voedingswaarde. De linzen moet je 3 dagen laten kiemen.

Avocado kan teveel histamine bevatten als deze goed rijp is. Een net rijpe avocado bevat minder histamine en vaak kun je wel een kwart eten, maar niet een hele avocado. Dit recept bevat naast avocado ook linzen, deze bevat een klein beetje DAO wat helpt histamine af te breken.

Macadamia noten worden over het algemeen goed verdragen. Je kunt ze eventueel een uurtje weken. Ze bevatten veel vet en samen met de avocado zorgt dit voor een rijke verzadigende spread die lekker is met maispannenkoekjes (taco), kip en groenten.

Dit is een verfijnde puree, lekker op verse zachte maistaco of nacho’s

  • 90 gram gekiemde rode linzen
  • 1 grote avocado, net rijp, maar wel zacht
  • 1 tl citroengraspuree
  • 1 eetlepel fijngehakte peterselie
  • 50 gram macadamianoten
  1. Kook de linzen gaar in ongeveer 15 minuten, laat ze uitlekken.
  2. Pel de avocado, verwijder de pit en prak het vruchtvlees met de citroengraspuree.
  3. Doe de linzen met de avocado, citroengraspuree en de miso-oplossing in een keukenmachine en draai tot een puree.
  4. Doe de puree in een potje of kommetje en strooi er wat peterselie over.
  5. Hak de macadamia noten fijn en ze over de puree. 

 

Artisjokspread met verse munt

Artisjokken zorgen ervoor dat mestcellen minder snel histamine vrijlaten. Daarnaast werken ze ontgiftend voor de lever en werken ontstekingsremmend.

  • 1 blik artisjokbodems
  • 2 takjes munt, de blaadjes
  • 3 eetlepels olijfolie

Doe alle ingredienten in een keukenmachine en draai tot een puree.
Makkelijker kan niet. Eet smakelijk!

 

 

Methylatie boost: Roze supersap

Ik drink het liefst iedere dag een glas vers geperst sap. Zo krijg je een extra shot voedingsstoffen binnen. Het sap maak je altijd van groenten met soms groene kruiden. Daarbij doe je dan een groene appel en/of wortel voor de zoete smaak, de basis zijn altijd groenten. Deze supersap geeft je niet alleen heel veel voedingsstoffen en energie, het helpt ook histamine en ontstekingen te verlagen en je lichaam te ontgiften. 

Granaatappel is een sterke antioxidant en werkt ontstekingsremmend en kan zelfs helpen Candida te bestrijden. Granaatappel bevat methionine en betaine/TMG, dit helpt om je lever en nieren te ontgiften en de methylatie te verbeteren. (zie ook uitleg bij rode bieten.)

Komkommer bevat quercetine en luteoline, twee flavonoiden die allebei antihistamine eigenschappen hebben en bacteriedodend werken. Daarnaast bevat het veel kalium wat je bijnieren ondersteunt. Als tegenhanger voor de kalium doen we ook een klein mespuntje zeezout in de sap. Kalium en natrium moeten met elkaar in evenwicht zijn.

Rode bieten staan op veel lijsten als histamine vrijmaker, maar dat komt naar mijn idee door een gevoeligheid voor een nitraat en ze bevat veel oxalaat. Als je daar gevoelig voor bent, dan zijn bieten geen optie, zo niet, dan kun je gerust bieten gebruiken. Ik heb totaal geen probleem met bieten. Het is zelfs zo dat bieten ontstekingen remmen die ontstaan door histamine. Bieten bevatten betaine/ TMG deze stof is belangrijk voor de methylatie en kan homocysteine verlagen. Mensen met histamine intolerantie hebben meestal een te trage methylatie. De betaine in bieten helpt om de methylatie te verbeteren en helpt zo om histamine intolerantie te verminderen.

Gember werkt sterk ontstekingsremmend en geeft pit aan dit sapje.

De granaatappel kun je het makkelijkst door midden te snijden en met een handmatige citruspers uit persen, het kan ook met een slowjuicer. Gebruik voor het sap van de overige groenten een slowjuicer of een sapcentrifuge.

 

Ingredienten:

  • 1 granaatappel(de zaadjes) (houd eventueel wat zaadjes achter voor garnering)
  • ½ komkommer
  • 2 rode bieten
  • 1 klein stukje gember
  • een mespuntje Keltisch zeezout, fijngemalen

Schenk in een glas en strooi er een paar korrels granaatappel in

Mexicaanse kip met zwarte bonen en paprika

Ja, je moet inventief zijn om lekker te koken en dan nog is het geen garantie dat je de ingredienten kunt verdragen. Zo zitten er in dit gerecht kruiden waar je waarschijnlijk nog nooit van hebt gehoord en die je hier in Nederland ook niet kunt verkrijgen, al kun je via internet tegenwoordig bijna alles krijgen. Gelukkig kun je deze wel vervangen, al is dat natuurlijk nooit helemaal hetzelfde. Maar, who cares? Als het maar lekker is.

Avocadoblad

Avocadobladeren, mijn man bracht ze op mijn verzoek mee toen hij naar Mexico ging, omdat ik nou eenmaal graag in eetculturen duik en ik nog nooit avocadobladeren had gebruikt. Je kunt de bladeren van de Mexicaanse avocadoboom gebruiken om smaak te geven aan je gerechten, net als laurierblad. Bladeren van andere avocadosoorten kunnen niet gebruikt worden, deze zijn giftig.

(Voor foodnerds zoals ik: er zijn 13 verschillende soorten avocado bomen die allemaal tot de Persea drymifolia soort behoren. De bladeren van Persea americana, een andere soort uit Guatamala, zouden giftig zijn.  De avocado planten die je in Nederlandse en Belgische tuincentra ziet zijn, voor zover ik weet, de Persea americana.)

Avocadobladeren hebben een lichte anijssmaak en hebben ook dezelfde geneeskrachtige werking als anijs. In plaats van de avocadobladeren gebruiken we in dit geval bladeren van de dropplant (Agastache-foeniculum). Deze smaken naar anijs en soms ook wat chocolade-achtig, erg lekker! We gebruiken dus verse bladeren, want verse groene kruiden worden veel beter verdragen dan gedroogde kruiden en anijszaad is helemaal sterk geconcentreerd dus dat doen we liever niet. Vers blad van de dropplant dus.

 

Epazote

Epazote (Chenopodium ambrosioides) is een Mexicaans kruid wat in sommige gerechten onvervangbaar is, het geeft een typische smaak aan gerechten. In het Nederlands heet deze plant Welriekende Ganzenvoet, voor plantenkenners, ja, familie van melden/ amaranth/quinoa. De welriekende ganzenvoet lijkt ook op de melganzevoet, maar de smaak is anders. De naam “welriekend” komt van de rokerige citroen/muntgeur die de plant verspreid. Je kunt het kruid hier online kopen. Maar dan zaai ik deze eenjarige plant toch liever zelf, ook omdat je dan weet dat je echt verse bladeren hebt. Overigens  kun je deze soort ganzenvoet ook in het wild plukken, het is een ingeburgerde wilde plant. Wil je gaan plukken lees dan even dit.  Kun je geen Epazote vinden, dan kun je ook een mengsel van verse citroenmelisse en munt gebruiken.

 

Zwarte bonen

Als je denkt aan de Mexicaanse keuken, denk je waarschijnlijk aan taco’s met kip en salsa, bonen en veel peper. Dit recept bevat dan inderdaad kip, bonen en paprika, iets wat niet voor iedereen een fijn idee is. Bonen kunnen problemen geven, maar bevatten ook wat DAO, wat helpt histamine af te breken. Het probleem met bonen zijn de lectinen en het zetmeel. Zwarte bonen geven het minste klachten en je moet ze op de juiste manier bereiden: eerst weken met een 1/2 theelepel baksoda, daarna koken met eventueel nog een pietsie baksoda. Dit breekt de schil waardoor het makkelijker verteerbaar wordt en, let op, sneller gaar. Als je op deze manier bonen kookt moet je dus opletten dat je ze niet te lang kookt, anders heb je een bonenprut.

Mexicaanse zwarte bonenpuree met paprika
Schrijver: Lisa Goudzwaard
Ingredienten
  • 500 gram gedroogde zwarte bonen gewassen en de lelijke bonen eruit gehaald
  • 2 eetlepels olijfolie extra vierge
  • 1 grote witte ui gesnipperd
  • 1 rode paprika in blokjes
  • 1 gele paprika in blokjes
  • 4 tenen knoflook fijngehakt
  • 1 jalopeno peper, optioneel in de lengte gehalveerd
  • 1 tak verse epazote of 1 takje munt en 1/2 stengel citroengras
  • 4 blaadjes dropplant vers
  • zout naar smaak
Bereidingswijze
  1. Week een avond van te voren de zwarte bonen in ruim water met een halve theelepel baksoda.

  2. Verhit de olie in een grote pan, voeg de ui toe en bak 4-5 minuten op middelhoog vuur. 

  3. Voeg de paprika’s toe en bak nog 6 minuten tot alles helemaal zacht is. Voeg de knoflook en pepers toe en bak nog 1 minuut

  4. Giet de zwarte bonen af en doe ze in een kookpan. Voeg zoveel water toe dat de bonen bedekt zijn met een vingertopje water. Voeg ook de epazote (of munt en citroengras toe. Dit geeft de smaak aan de bonen.

  5. Breng aan de kook en zet het vuur laag als het eenmaal kookt. Doe een deksel op de pan en kook de bonen 2 á 2,5 uur, tot de bonen gaar zijn. Controleer tussendoor of er nog genoeg water in de pan zit en voeg eventueel meer water toe als dat nodig is.

  6. Voeg in de laatste 10 minuten de fijngehakte dropplant bladeren toe.

  7. Als de bonen gaar zijn verwijder je de peper, de tak epazote (of citroengras en munt)

  8. Pureer de bonen met een staafmixer en proef of er nog zout bij moet.

  9. Serveer met bijvoorbeeld avocado, komkommer-granaatappelsalsa, koriander en  en naturel tacochips.

 

Faux witte chocolade

Dit recept komt uit de Paleo keuken en bevat naast kokosolie ook boter, voor de smaak. Je kunt deze eventueel ook weglaten.

Schrijver: Lisa Goudzwaard
Ingredienten
  • 100 gram kokosolie gesmolten
  • 2 eetlepels roomboter let op, bevat caseine en lactose
  • 60 gram geraspte kokos
  • 6 druppels stevia Sweetleaf liquid stevia
  • 1 handvol amandelen of macadamia noten
  • 1 vanillepeul, merg als je geen probleem met vanille hebt
Bereidingswijze
  1. Roer alle ingredienten door elkaar en schenk in een bakvorm die je hebt bekleed met bakpapier. (daar kun je dan straks ook de faux chocolade in verpakken)

  2. Als de 'chocolade'half is gestold kun je het in stukken snijden. Laat het daarna verder afkoelen.

Hongaarse asperges

Dit recept wordt maak ik met groene asperges, het originele recept is met witte asperges, maar ik vind groene lekkerder. Die hebben meer bite en ik hou van groen! Hongaarse asperges is zoiets als onze witlof uit de oven, met een romig sausje, alleen doen de Hongaren zure room en paneermeel over de asperges. Ik verving de zure room door kokosyoghurt en gebruikte glutenvrij paneermeel.  Asperges werken histamine verlagend, een goede reden om ze regelmatig te eten als ze in het seizoen zijn.

Hongaarse asperges, glutenvrij
Schrijver: Lisa Goudzwaard
Ingredienten
  • 400 gram groene asperges, zout
  • 50 gram glutenvrij paneermeel
  • 20 gram kokosolie niet geraffineerde olie
  • 4 dl kokosyoghurt of vette kokosroom met tamarinde
  • 1 eidooier
  • 1 theelepel zoete paprikapoeder
  • 1 eetlepel ahornsiroop
  • 3 takjes peterselie fijngehakt
Bereidingswijze
  1. Was de asperges en snij ze in stukken van 3 cm. Kook ze 10 minuten in gezouten water, tot ze zacht zijn.

  2. Zet de oven aan op 180 graden Celsius

  3. Bak het paneermeel in kokosolie tot ze lichtbruin zijn. Meng het paneermeel met de kokosyoghurt. Voeg eidooier, paprikapoeder, zout en ahornsiroop toe en roer door elkaar.

  4. Beboter een ovenschaal en leg de helft van de asperges er in. Schep de helft van de saus erover en leg hierop de andere helft van de asperges. Dek af met de rest van de saus. 

  5. Bak de asperges 30 minuten 

  6. Garneer met fijngehakt peterselie

  7. Lekker bij kip of kalfsvlees.

 

Verkoelende histamine verlagende maaltijdsoep

Deze soep, wat meer een maaltijdsoep is vanwege de grote hoeveelheid quinoa is heerlijk verfrissend en verkoelend op een warme dag. Ik maakte het voor het eerst op een diner voor vrienden, ik werk dan graag met thema’s, deze keer was dat zuid-Amerikaans, ik weet alleen niet meer precies uit welk land dit recept kwam. In ieder geval uit een land waar het heel warm is en waar citroen welkom is voor verfrissing. Omdat citroen zelf geen optie is, heb ik deze vervangen voor citroengras en limoenblad deze smaken heerlijk en werken histamine verlagend en ontstekingsremmend. Gember werkt sterk ontstekingsremmend. Dit is één van mijn favoriete zomerrecepten!

Verkoelende histamine verlagende soep
Schrijver: Lisa Goudzwaard
Ingredienten
  • 1 liter biologische zelfgemaakte groentebouillon
  • 1 verse citroengras plat geslagen en in stukken van 2 cm
  • 4 verse blaadjes limoenblad door midden gescheurd
  • 1 stuk verse gember, ter grootte van een duim in dunne plakjes
  • 500 gram biologische kippendijfilets
  • 2 eetlepels honing
  • 3 dl kokosmelk (zonder e-nummers)
  • 3 eetlepels verse korianderblaadjes gehakt
  • 500 gram quinoa gekookt
  • zeezout en peper naar smaak
Bereidingswijze
  1. Breng in een soeppan de bouillon, citroengras, limoenblad en gember aan de kook. Zet het vuur laag en laat de bouillon 10 minuten trekken. 

  2. Zeef de bouillon en gooi de smaakmakers(gember, limoenblad en citroengras) weg. Doe de bouillon terug in de pan. 

  3. Voeg de kippendijfilets, honing, kokosmelk en limoensap toe en kook nog 10 minuten tot de kip gaar is. 

  4. Haal de kippendijfilets uit de soep en spoel af onder koud water. Pluis de kippendijen tot sliertjes kippenvlees. Doe de kip sliertjes terug in de pan. 

  5. Breng de soep op smaak met zout en peper.

  6. Serveren: schep in een kom een flinke schep gekookte quinoa en vul aan met de soep en verse korianderblaadjes.

Glutenvrije Indiase ‘Barfi’ dessert

Dit is echt een heel lekker zoet hapje, gebakje, dessert of hoe je het wilt noemen. Het is een variant op de Indiase ‘Barfi’. In barfi wordt ingedikte melk, suikersiroop gebruikt. Ik heb deze voor een wat gezonder recept vervangen door kokosmelk en ahornsiroop.

Het blijft natuurlijk een zoete hap, ahornsiroop is een suiker wat langzaam opgenomen wordt, maar het blijft suiker. Lekker voor op verjaardagen of als dessert tijdens kerst.

Om er een echt feestje van te maken kun je dit hapje serveren met cashewroom en wat geroosterde cashewnoten. Cashewnoten en macadamianoten geven het minste kans op reacties. Voor de zekerheid kun je de cashewnoten voor gebruik 2 uur weken. klachten ontstaan vaak doordat een noot gedroogd is en een zeer geconcentreerde voedingsbron is. Als je het weekt neemt het water op en wordt het zachter en geeft het minder klachten.

Glutenvrije Indiase Barfi
Schrijver: Lisa Goudzwaard
Ingredienten
  • 1/2 cup waterkastanjemeel
  • 2 eetlepels kokosolie
  • 1/4 cup romige kokosmelk
  • 1/2 cup ahornsiroop
  • 1/4 theelepel kardemompoeder
Cashewroom
  • 1 cup cashewnoten 2 uur geweekt
  • 1 eetlepel ahornsiroop
Bereidingswijze
  1. Roerbak het meel met de kokosolie in een pan met dikke bodem. Het moet iets donkerder worden, maar pas op dat het niet aanbrandt. 

  2. Voeg de kokosmelk toe en roer door het gebakken meel. 

  3. Zet het vuur uit.

  4. Voeg het kardemom poeder toe. Voeg de ahornsiroop toe en roer alles goed door elkaar.

  5. Blijf even roeren in de nog warme pan. Het meel zal de siroop absorberen en je hebt nu een zacht ‘deeg’.

  6. Stort het mengsel dan in een ingevette platte schaal. En druk het mengsel plat en laat het afkoelen.

  7. Als het mengsel is afgekoeld kun je het in stukken snijden.

Cashewroom
  1. Giet de geweekte cashewnoten  af en pureer de ze in een keukenmachine. Voeg er tijdens het draaien een beetje water aan toe om er een romige saus van te maken. Voeg steeds een eetlepel toe, anders wordt al snel te waterig.

    Voeg wat ahornsiroop toe voor de smaak en eventueel wat zout om het zoet op te halen.

 

Kokoscurry met taro-waterkastanje balletjes

Een curry, maar je mag toch helemaal geen kerrie? Nee, dat klopt, dit gerecht bevat geen kerriepoeder maar curryblaadjes, komijnzaad, verse koriander en verse gember. Het bevat ook chilipeper omdat deze veel quercetine bevat en rode peper, in tegenstelling tot zwarte peper, bij sommige mensen prima gaat. Quercetine verlaagt histamine.

Taro is een knol (net als cassave en aardappel) en bevat veel zetmeel. Je gebruikt het als vervanging van de gewone aardappel. Kun je geen taro vinden, dan kun je ook cassave gebruiken. Waterkastanje is een klein knolletje en werkt histamine verlagend en bevat veel voedingsstoffen. Het beste is waterkastanjemeel te kopen in een Indiase/Pakistaanse toko. Daar is het verkrijgbaar Singodameel en wordt gebruikt in de lente bij het ‘vasten’ omdat het zo gezond is. (Indiaas vasten betekent vooral, gezond eten, geen suiker en andere belastende middelen). Online koop je het hier.

 

Waterkastanje-zoete aardappel glutenvrije crackers

Deze lekkere zoete crackers zijn lekker met een dipsausje, verse groenten of een netrijpe avocado. Waterkastanjemeel is een glutenvrij zetmeelrijk meel met een zoetige smaak. Het werkt histamine verlagend en ontstekingsremmend. Kun je geen waterkastanjemeel krijgen maak het dan met een ander glutenvrij meel, zoals bruine rijstmeel of kikkererwtenmeel.

Als je darmen te weinig bifidobacterien bevatten zul je moeite hebben met zetmeelrijke gerechten en kun je deze koekjes beter niet maken.

Waterkastanje- zoete aardappel crackers
Schrijver: Lisa Goudzwaard
Ingredienten
  • 1 cup waterkastanjemeel
  • 2 middelgrote zoete aardappels gepureerd
  • 1 eetlepel kokosolie extra vierge
  • 1 theelepel himalayazout
  • koud water om te mengen
  • kokos-of olijfolie om te bakken
Bereidingswijze
  1. Meng het meel, aardappelpuree, kokosolie en het zout door elkaar.

    Voeg voldoende water toe om een stevig deeg te maken.

    Verdeel het deeg in 8 porties. Maak hier balletjes van. Rol de deegballetjes zo dun mogelijk uit. Je kunt eventueel de kartelige randjes afsnijden of uitsteken met een ronde vorm.

    Bak de crackers in kokosolie tot ze goudbruin zijn.

Lekker met dit sausje: 1/4 cup keukentamarinde (in pot) 2 eetlepels ahornsiroop 1 theelepel himalaya zout 1 theelepel kala namak (zwart zout) 1 theelepel gemberpoeder versgemalen zwarte peper naar smaak Meng alle ingrediënten in een steelpan en laat zachtjes pruttelen tot het wat ingedikt is. Tip: dip de crackers in kokosyoghurt en schep er een beetje tamarindesaus op.