Mijn professionele geschiedenis:

In 2012 begon ik met de HBO studie Voedingsdeskundige, deze ronde ik in 2015 af met een examen. Na deze studie heb ik de cursus Orthomoleculaire Voeding gevolgd, beide bij CIVAS. Naast mijn studie bestudeerde ik wetenschappelijke artikelen over gezondheid en voeding. Ik startte in 2013 een blog aptaeten.com en dit werd in 2015 voedingsadviesrotterdam.nl. Hier begon ik ook met bloggen over histamine.

In 2013 begon ik ook met algemeen voedingsadvies consulten met als specialiteit darmproblemen. Vanaf 2016 geef ik ook consulten voor clienten met histamineproblemen. Mijn clienten komen uit heel Nederland en Belgie. Doordat mijn praktijk druk werd en ik steeds meer over histamine problemen schreef, besloot ik een aparte website op te zetten om alle berichten te bundelen en mensen beter te kunnen voorzien van informatie over histamine intolerantie. Zeker ook omdat ik zelf geen Nederlandse websites ken die alle facetten van histamine intolerantie behandelen.

Mochten er nog onderwerpen zijn die nog niet op deze website staan, laat het me dan even weten, dan duik ik in de onderzoeken en kijk ik of ik er een stuk over kan schrijven.

 

Mijn persoonlijke geschiedenis:

Ik heb er als kind nooit bij stil gestaan, maar als volwassene van 47 die terug kijkt op haar kindertijd, zie ik dat ik als kind al last had van biogene aminen, histamine en tyramine. Ik lustte geen kaas, wel gesmolten kaas, maar de schooltraktaties met blokjes kaas waren een crime voor me. Uren deed ik er over om een blokje op te eten, bij iedere hap trokken mijn de zijkanten kaken zich samen, een reactie alsof ik een citroen at. Tomaten lustte ik ook niet, daar kreeg ik ook datzelfde gevoel van. Verder at ik van alles.

Ik was volgens mijn zussen en ouders een moeilijk kind, als ik er op terugkijk was ik redelijk autistisch, alles moest op een bepaalde manier, week het af dan werd ik boos en kreeg ik driftbuien. Ik was dwars (ben ik nog steeds wel) en ging mijn eigen weg. Ik had als kind last van mijn maag en ik zat om de paar maanden met heftige darmkrampen op de wc. Eerst erg verstopt en daarna diarree.

Leren ging niet zo heel goed, vanwege concentratieproblemen. Ik speelde liever buiten. Ik kreeg een VMBO advies (destijds LBO), ik koos bewust voor een iets lager niveau, geen MAVO omdat ik echt niet in de boeken wilde zitten. Bezig zijn is de enige manier om te concentreren. Ik heb er geen dag spijt van gehad. Lichamelijk had ik in die tijd maagproblemen, krampen, ik moest om de paar uur iets eten. Dat mocht ook in de klas, op dokters advies.  Kleine hapjes brood.

Ik ging nooit naar de tandarts, mijn ouders zaten daar niet bovenop, ik had geen klachten, geen gaatjes. Ik ging het op mijn vijftiende dan maar zelf regelen. De tandarts was aardig, maar vreemd was dat hij bij ieder consult een gaatje zag. Terwijl ik voorheen nergens last van had en hij bij het eerste consult ook maar 1 gaatje zag. Het kan zijn dat mijn lichamelijke gesteldheid in die jaren al zo achteruit was gegaan dat de weerstand van mijn gebit ook gebreken begon te vertonen. Het kan zijn dat hij gewoon geld wilde verdienen. Na een aantal jaar had ik 7 amalgaam vullingen. Na mijn tweede of derde amalgaam vulling, op mijn 16e werd ik ziek. Migraine, moe, ik kon niet meer lopen. Alles deed pijn. Ik lag een week in bed. Het verband met amalgaam kwam pas jaren later.

Ik ging naar het ziekenhuis, testte voor suikerziekte, hypoglycemie (was destijds in de belangstelling), kreeg een darmonderzoek, maar er kwam niets uit. Ik was volgens de artsen depressief. Wat ik zelf niet zo ervoer, maar ik was wel heel erg moe en daar werd ik ook niet vrolijk van, dus accepteerde ik mijn lot. Op mijn 17e werden tenslotte mijn amandelen verwijderd, want dat zou ook een oorzaak kunnen zijn. Mijn keel leek eruit te zien als die van iemand van 9 jaar, heel strak gespannen. Hielp natuurlijk niets en maakte de problemen alleen maar erger. Ik kreeg angsten. Ik durfde niet meer naar de markt, al die mensen! Het leek alsof al mijn filters weg waren. Alle prikkels kwamen bij me binnen, ik ging hyperventileren, mijn benen werden als lood en wilde maar één ding, naar huis!

Vanaf mijn 21ste begonnen de niesbuien. Ik was allergisch voor suiker, maar alleen als ik moe was. Dat was mijn conclusie. Wist ik veel. Als ik ’s avonds moe was en ik had koekjes gegeten kreeg ik heftige niesbuien. Nog steeds moet ik niezen zodra ik suiker eet en ik me moe voel. Als ik veel suiker had gegeten had ik soms een hele dag niesbuien en kreeg ik dikke ogen. Ik legde de link met suiker. Betreft de migraine was ik er van overtuigd dat dit niet met voeding te maken had. Ik wist toen ook nog niet zoveel over voeding en gezondheid, het moest vooral lekker zijn!

Tien jaar lang heb ik geprobeerd minder suiker te eten, wat met vlagen wel lukte. Totdat ik in 2008 me bewust werd van mijn darmen. Candida. Ik deed een test waaruit bleek dat ik Candida overgroei had. Doordat mijn dochter in 2008 de diagnose ADD kreeg, ging ook voor mijzelf aan de slag, en ik kreeg ook de diagnose. De autistische trekken waren met de jaren wel minder geworden, het was nu voornamelijk nog de concentratie en impulsiviteit.

Ik ging suikervrij eten en begon met probiotica. Dat hielp heel goed voor mijn gezondheid, ik kreeg weer energie en kon helder nadenken. Al die projecten die ik altijd half afmaakte, werden afgerond. Ik zette een klein cateringbedrijfje op waarbij ik mijn energie helemaal zelf kon verdelen en ik gaf kookles aan kinderen. Later, in 2012 werd ik zelf projectleider van een sociaal cateringsproject, ik werkte er vier dagen per week, wat allemaal prima ging. Ik begon toen ook met de opleiding Voedingsdeskundige omdat ik alles wilde weten over gezonde voeding en ik dit door wilde geven aan anderen. In 2012 werd ik me ook bewust van de grote invloed van histamine op mijn hele zijn. Ik begon met alles te lezen wat los en vast zat.

In 2014 kreeg ik door een stressvolle baan als kok in de hulpverlening een burnout, ik was 44 en moest mijzelf weer hernemen. Anderhalf jaar heb ik gerust en nagedacht. Ik besloot om mijn eigen voedingspraktijk op te zetten, want werken als kok was fysiek te zwaar voor mij.

Momenteel werk ik drie dagen per week op organisatorisch gebied bij een sociaal cateringsbedrijf en geef ik twee dagen per week consulten. Dit is fysiek goed vol te houden al moet ik altijd letten op mijn energie en op mijn voeding. Ik weet nu dat een teveel aan histamine invloed heeft op heel je zijn, zowel fysiek als psychisch. En dat een stel gezonde darmen de basis is voor een goede gezondheid. Ik zie nu dat mijn levensweg gevuld was met problemen die vanuit mijn darmen kwamen en dat histamine intolerantie met de jaren groeit en dit ook psychisch behoorlijk zwaar kan zijn. Ik reinig mijn lever twee per jaar en gebruik met perioden supplementen om zware metalen te ontgiften vanwege de amalgaam vullingen die ik nog steeds heb. (ik ben er wat huiverig voor om te ze laten verwijderen, al zou ik dat echt moeten doen! Ja, ook ik heb mijn ‘flaws’)

Momenteel gaat het best goed met me. Al heb ik sinds mijn burnout serieuze moeite om suiker te laten staan. Voor mijn burnout at ik nooit suiker, volgde het GAPS dieet (zonder gefermenteerde producten, met probiotica) dronk keurig elke dag groene smoothies met groene poeders en veel groenten, de hele mikmak. Toen de burnout er was, wilde ik alleen maar serotonine verhogende voeding: tarwe, suiker, bananen. Instant kicks! Ook al wist ik dat ik er lichamelijk niet op vooruit zou gaan. Nu houd ik het in het midden. Doordat ik jarenlang suikervrij heb geleefd en ik wel nog steeds weinig koolhydraten eet en erop let dat ik veel groenten eet en regelmatig probiotica, kan ik nu ook meer verdragen dan vroeger Af en toe brood gaat goed, maar koekjes en chocola blijven uit den boze.

Het is een lang verhaal, en ik hoop dat je er iets aan hebt gehad. Herken je je in mijn verhaal? Laat dan een bericht achter.