Histamine Intolerantie en het MestCelActivatieSyndroom zijn een groeiend probleem,  men weet nog niet hoeveel mensen er last hebben van deze aandoening omdat de wetenschap het nog niet heeft erkend als aandoening en er geen gegevens worden bijgehouden over het aantal patienten. Steeds meer mensen ontdekken dat histamine de oorzaak is van hun problemen en willen weten hoe zij dit kunnen aanpakken. Ging men er eerst vanuit dat het om honderden mensen ging, naar mate er meer bekendheid komt, blijken duizenden mensen hier last van te hebben. Dit zie je bijvoorbeeld aan de groei op lotgenoten groepen op social media. 

Op deze website vindt je informatie over alle facetten van een teveel histamine in je lichaam, hoe de klachten kunnen ontstaan en hoe je ze op kunt lossen.

Je kunt daarnaast cursussen volgen om histamine intolerantie echt goed te begrijpen en aan de slag te gaan met het in kaart brengen van jouw triggers. Kijk hier voor de cursussen.

Op 1 juni 2019 gaat 9 weken durende Histamine Darm Herstel Plan van start, kijk op deze pagina voor meer informatie.Je kunt je vanaf 1 april inschrijven. Het programma bevat alle info die je nodig hebt om met histamine intolerantie aan je darmgezondheid te werken. Abonneer je  op de nieuwsbrief, je wordt dan op de hoogte gehouden vanaf wanneer je je in kunt schrijven.

Lisa is orthomoleculair voedingsdeskundige en adviseert en begeleidt mensen met histamine intolerantie en MCAS. 

Deze website is opgezet door Lisa Goudwaard, je kunt hier informatie, tips en cursussen vinden op het gebied van histamine intolerantie en MCAS.

Zij werkt vanuit een holistische visie: alles in het lichaam is met elkaar verbonden, heeft invloed op elkaar en iedereen heelt op zijn eigen manier omdat ieder mens uniek is met zijn eigen pakket aan genen en gezondheidsgeschiedenis.

Lisa heeft zelf histamine intolerantie en weet wat je doormaakt als je klachten niet gehoord worden en wat het betekent om steeds minder voedingsmiddelen  te kunnen verdragen.

Lisa is  geen arts en pretendeer dat ook niet te zijn. Heb je klachten en kun je deze niet zelf oplossen, raadpleeg dan een arts, weet je arts niet histamine intolerantie of MCAS is, wijs haar/hem dan op deze website. Alle informatie is afkomstig van wetenschappelijke onderzoeken.

 

Professionele geschiedenis

In 2012 begon Lisa met de HBO studie Voedingsdeskundige, deze ronde deze af in 2015. Na deze studie volgde de cursus Orthomoleculaire Voeding gevolgd, beide bij CIVAS.  Om de ontwikkelingen bij te houden op het gebied van voedselintoleranties en gezondheid bestudeert zij bijna dagelijks de gepubliceerde wetenschappelijke onderzoeken. Naast histamine-intolerantie.nl publiceert Lisa ook op voedingsadviesrotterdam.nl. Hier vind je een breder aantal onderwerpen over voeding en gezondheid.

Lisa geeft sinds 2013 algemeen voedingsadviezen met als specialiteit darmproblemen. Vanaf 2016 zijn hier de histamine intolerantie en MCAS bijgekomen. De clienten komen uit heel Nederland en west-Europa. De consulten vinden plaats via Skype zodat de vaak erg zieke clienten niet hoeven te reizen. Daarnaast verblijft Lisa met enige regelmaat in het buitenland en zo kunnen de consulten altijd doorgaan.

Mis je nog onderwerpen, stuur dan een mail, dan wordt dit aangevuld.

 

Lisa's persoonlijke gezondheidsgeschiedenis

Ik heb er als kind nooit bij stil gestaan, maar als volwassene van 49 die terug kijkt op haar kindertijd, zie ik dat ik als kind al last had van biogene aminen, histamine en tyramine. Ik lustte geen kaas, wel gesmolten kaas, maar de schooltraktaties met blokjes kaas waren een crime voor me. Uren deed ik er over om een blokje op te eten, bij iedere hap trokken mijn de zijkanten kaken zich samen, een reactie alsof ik een citroen at. Tomaten lustte ik ook niet, daar kreeg ik ook datzelfde gevoel van. Verder at ik van alles.

Ik was volgens mijn zussen en ouders een moeilijk kind, als ik er op terugkijk was ik redelijk autistisch, alles moest op een bepaalde manier, week het af dan werd ik boos en kreeg ik driftbuien. Ik was dwars en ging mijn eigen weg, intuitief wist ik wat goed voor me was, dat hoefde niemand mij te vertellen. Ik had als kind last van mijn maag en ik zat om de paar maanden met heftige darmkrampen op de wc. Eerst erg verstopt en daarna diarree.

Concentratieproblemen

Leren ging niet zo heel goed, vanwege concentratieproblemen. Ik speelde liever buiten. Ik kreeg een VMBO advies (destijds LBO), ik koos bewust voor een iets lager niveau, geen MAVO omdat ik echt niet in de boeken wilde zitten. Bewegen  zijn was de enige manier om te concentreren. Ik heb er geen dag spijt van gehad. Lichamelijk had ik in die tijd maagproblemen, krampen, ik moest om de paar uur iets eten. Dat mocht ook in de klas, op dokters advies.  Kleine hapjes brood om de suikerspiegel in balans te houden en mijn maagkramp te verminderen. De kennis op gebied van voeding en gezondheid was toen duidelijk nog niet erg ontwikkeld. Men dacht toen dat mijn bloedsuikerspiegel stabiel moest blijven en dus moest ik steeds wat eten.

Migraine

Ik ging nooit naar de tandarts, mijn ouders zaten daar niet bovenop, ik had geen klachten, geen gaatjes. Ik ging het op mijn vijftiende dan maar zelf regelen. De tandarts was aardig, maar vreemd was dat hij bij ieder consult een gaatje zag. Terwijl ik voorheen nergens last van had en hij bij het eerste consult ook maar 1 gaatje zag. Het kan zijn dat mijn lichamelijke gesteldheid in die jaren al zo achteruit was gegaan dat de weerstand van mijn gebit ook gebreken begon te vertonen. Het kan zijn dat hij gewoon geld wilde verdienen. Na een aantal jaar had ik 7 amalgaam vullingen. Na mijn tweede of derde amalgaam vulling, op mijn 16e werd ik ziek. Migraine, moe, ik kon niet meer lopen. Alles deed pijn. Ik lag een week in bed. Het verband met amalgaam kwam pas jaren later en nog steeds heb ik nog niet alle amalgaam verwijderd, simpelweg omdat ik dacht dat ik het me niet kon veroorloven. Ik sta nu wel op de wachtlijst bij een biologische tandarts en hoop binnenkort (2019) alle amalgaam te hebben verwijderd.

Moe, moe, moe en angsten door verwijdering amandelen

Een paar maanden heb ik gesukkeld, lag veel in bed. Uiteindelijk ging ik naar het ziekenhuis, testte voor suikerziekte, hypoglycemie (was destijds veel in de belangstelling), kreeg een darmonderzoek, maar er kwam niets uit. Ik was volgens de artsen depressief. Wat ik zelf niet zo ervoer, maar ik was wel heel erg moe en daar werd ik ook niet vrolijk van, dus accepteerde ik mijn lot. (Ik heb gelukkig geen medicatie gekregen) Op mijn 17e werden tenslotte mijn amandelen verwijderd, want men dacht dat dat ook een oorzaak kunnen zijn. Mijn keel leek eruit te zien als die van iemand van 9 jaar, heel strak gespannen. Dat hielp natuurlijk niets en maakte de problemen alleen maar erger. Ik kreeg angsten. Ik durfde niet meer naar de markt, al die mensen! Het leek alsof al mijn filters weg waren. Alle prikkels kwamen bij me binnen, ik ging hyperventileren, mijn benen werden als lood en wilde maar één ding, naar huis!

Histamine intolerantie

Vanaf mijn 21ste begonnen de niesbuien. Ik dacht dat ik overgevoelig was voor suiker, maar alleen als ik moe was. Dat was mijn conclusie. Wist ik veel. Als ik ’s avonds moe was en ik had koekjes gegeten kreeg ik heftige niesbuien. Nog steeds moet ik niezen zodra ik suiker eet en ik me moe voel. Als ik veel suiker had gegeten had ik soms een hele dag niesbuien en kreeg ik dikke ogen. Ik legde de link met suiker. Betreft de migraine was ik er van overtuigd dat dit niet met voeding te maken had. Ik wist toen ook nog niet zoveel over voeding en gezondheid, het moest vooral lekker zijn! En bovendien kon ik de ene keer prima chocola eten en kreeg ik er de volgende keer migraine van. Ik legde nog geen verband met hormoonschommelingen rond de menstruatie en met stress. Ik snapte het gewoon niet.Tien jaar lang heb ik geprobeerd minder suiker te eten, wat met vlagen wel lukte. 

Candida

Totdat ik, 18 jaar later!!!,  in 2008 me bewust werd van mijn darmen: Candida. Ik deed een test waaruit bleek dat ik Candida overgroei had. Doordat mijn dochter in 2008 de diagnose ADD kreeg, ging ook voor mijzelf aan de slag, en ik kreeg ook de diagnose. De autistische trekken waren met de jaren wel minder geworden, het was nu voornamelijk nog de concentratie en impulsiviteit.

Ik ging suikervrij eten en begon met probiotica. Dat hielp heel goed voor mijn gezondheid, ik kreeg weer energie en kon helder nadenken. Al die projecten die ik altijd half afmaakte, werden afgerond. Ik zette een klein cateringbedrijfje op waarbij ik mijn energie helemaal zelf kon verdelen en ik gaf kookles aan kinderen. Later, in 2012 werd ik zelf projectleider van een sociaal cateringsproject, ik werkte er vier dagen per week, wat allemaal prima ging. Ik begon toen ook met de opleiding Voedingsdeskundige omdat ik alles wilde weten over gezonde voeding en ik dit door wilde geven aan anderen. In 2012 werd ik me ook bewust van de grote invloed van histamine op mijn hele zijn. Ik begon met alles te lezen wat los en vast zat.

Burnout en de overgang

In 2014 kreeg ik door een stressvolle baan als kok in de hulpverlening een burnout, ik was 44, de overgang was begonnen en moest mijzelf weer hernemen. Anderhalf jaar heb ik gerust en nagedacht. Ik besloot om mijn eigen voedingspraktijk op te zetten, want werken als kok was toen fysiek te zwaar voor mij.

Momenteel ontwikkel ik cursussen voor E-Health Cursus en schrijf ik voedingsplannen om te herstellen van onder andere histamine intolerantie en geef ik twee dagen per week consulten. Dit is fysiek goed vol te houden al moet ik altijd letten op mijn energie en op mijn voeding. Ik weet nu dat een teveel aan histamine invloed heeft op heel je zijn, zowel fysiek als psychisch. Dat ik veel genetische mutaties heb waardoor ik histamine niet goed af kan breken en ik dus altijd aan mijn gezondheid zal moeten blijven werken. En dat een stel gezonde darmen de basis is voor een goede gezondheid, met of zonder genetische mutaties. Ik zie nu dat mijn levensweg gevuld was met problemen die vanuit mijn darmen en lever kwamen, dat een zware metalenbelasting je leven goed zuur kan maken en dat histamine intolerantie met de jaren groeit en dit ook psychisch behoorlijk zwaar kan zijn. Ik reinig mijn lever twee per jaar en check mijn darmgezondheid ook twee keer per jaar met een ontlastingsonderzoek.

Trek in koolhydraten en de overgang

Momenteel gaat het best goed met me. Al heb ik sinds mijn burn out serieuze moeite om suiker te laten staan. Voor mijn burnout at ik nooit suiker, volgde het GAPS dieet (zonder gefermenteerde producten, met probiotica) dronk keurig elke dag groene smoothies met groene poeders en veel groenten, de hele mikmak. Toen de burn out er was, wilde ik alleen maar serotonine verhogende voeding: tarwe, suiker, bananen. Instant kicks! Ook al wist ik dat ik er lichamelijk niet op vooruit zou gaan. Door de overgang stijgt het MAO-A gehalte en daalt MAO B (en ik heb al een mutatie in dit gen waardoor de MAO B lager is dan normaal), dit zorgt ervoor dat er meer serotonine wordt afgebroken, hierdoor heb je meer trek in koolhydraten.

Nu houd ik het in het midden. Doordat ik jarenlang suikervrij heb geleefd en ik wel nog steeds weinig koolhydraten eet en erop let dat ik veel groenten eet en regelmatig probiotica, kan ik nu ook meer verdragen dan vroeger. 

Het is een lang verhaal, en ik hoop dat je er iets aan hebt gehad. Herken je je in mijn verhaal en wil je aan de slag met je gezondheid? Maak dan een afspraak voor een gratis kennismakingsconsult.